Hoe vitamine B1 mijn energie veranderde (en waarom ik nu weer flow voel)

Er zijn dagen dat ik wakker word en denk: is dit echt?

De laatste tijd voelen mijn ochtenden anders dan ze ooit waren. Geen gevoel meer van “hit by a truck”, geen moeheid die mijn hele lijf overneemt. Alleen zachtheid. Rust. Lichtheid.
Ik kom nog steeds langzaam op gang, maar dat is geen strijd meer — het voelt als thuiskomen in mezelf.

Wat er veranderd is?
Voor een belangrijk deel iets ogenschijnlijk kleins: vitamine B1.
Maar wat het in mijn lichaam in beweging zet, voelt allesbehalve klein.

Jarenlang leefde ik in een lichaam dat voortdurend moest afwegen. Elke beweging kostte energie, elk moment vroeg om planning. Mijn systeem stond altijd “aan”, alsof het geen andere stand meer kende. Het was zwaar — niet alleen fysiek, maar ook mentaal.

Nu is er iets verschoven.

Er is ruimte.
Ruimte in mijn hoofd.
Ruimte in mijn lijf.
Ruimte om gewoon te zijn.

Ik merk het in de kleinste momenten:
het glas water naast mijn bed in de vroege ochtend,
de begroeting van de honden,
de eerste stappen uit bed.

Dingen die ooit bijna onmogelijk voelden, dragen nu iets lichts in zich.

En soms gebeurt er iets nieuws.
Zonder dat ik het plan, zonder dat ik het afdwing, glijd ik van het ene moment in het andere.

Flow.
Alsof mijn lichaam meebeweegt in plaats van tegenwerkt.

Ik check nog steeds bij mezelf in — dat blijft belangrijk.
Maar niet meer de hele dag.
Niet meer vanuit controle, maar vanuit verbinding.

Het is een andere manier van leven:
aanwezig zijn zonder dat alles zwaar hoeft te zijn.

Het vertrouwen is er nog niet altijd volledig.
Soms wacht ik nog op de terugval die niet komt.
Maar ergens voel ik: dit groeit.

Langzaam.
Zacht.
Echt.

Mijn lichaam laat me iets zien wat ik bijna was vergeten:
dat herstel mogelijk is.
Dat energie kan terugkeren.
Dat lichtheid geen uitzondering hoeft te zijn, maar een nieuwe richting.

Wat ik vandaag wil vasthouden, is dit:

Dat ik mag bewegen in zachtheid.
Dat ik niet hoef te vechten voor elk moment.
En dat deze lichtheid — hoe voorzichtig ook — een teken is van leven dat weer stroomt.

“Ik beweeg in licht en zachtheid, en vertrouw dat dit langzaam sterker wordt.”