Sneak Peek – Een fragment uit De stille kern
“Ik zit op de bank en merk hoe langzaam de tijd verstrijkt. Alles wat haastig was, valt weg. Alleen dit moment blijft.”
Dit fragment komt uit het essay De stille kern, één van de vier essays in Nu we hier toch zijn. Het essay onderzoekt een plek die we allemaal in ons dragen: een kern van stilte en aanwezigheid, midden in onszelf. Een plek waar de stormen van twijfel, angst en jachtig zoeken even wijken. Een plek die we vaak over het hoofd zien, omdat we denken dat het ergens ver weg ligt — maar die er altijd al is geweest.
“Er is een plek in ons waar alles stil wordt. Waar de stormen van twijfel, angst en jachtig zoeken even wijken. Een plek die we vaak over het hoofd zien, omdat we denken dat het ergens ver weg ligt — een ver land, een verre tijd. Maar die plek is er altijd geweest. In ons. Ik noem het: De stille kern.”
Schrijven over deze kern voelde als een zoektocht. Soms met pijn, soms met hoop, vaak met tegenstrijdige gevoelens. In gesprekken met een vriend, in momenten van dankbaarheid, in het accepteren van het donkere en het lichte, ontdekte ik dat deze kern niet iets is wat je hoeft te vinden. Het is iets wat je kunt herinneren.
“Deze stille kern vraagt niet dat je verandert, verbetert of vecht tegen wat is. Ze nodigt je uit te vallen in liefde voor het leven, ook als het niet oké voelt. Te leren zitten in de stilte, terwijl de wereld blijft razen. Te zien dat we niet de golven zijn die komen en gaan, maar de oceaan zelf — grenzeloos, diep en altijd aanwezig.”
De stille kern gaat niet over het oplossen van problemen of een stappenplan volgen. Het is geen spirituele prestatie. Het is een verslag van wat er gebeurt als je stopt met zoeken naar het antwoord en begint te luisteren naar wat er nu al is. Wat betekent het om te rusten in wie je al bent? Om het leven te ervaren zoals het is — met alles wat zich aandient — zonder te moeten veranderen of verbeteren?
“We zoeken, verlangen en streven — totdat we ontdekken dat het nergens anders te vinden is dan in onszelf.”
Dit essay nodigt je uit om stil te staan, je aandacht naar binnen te verplaatsen en te ontdekken dat de rust die je zoekt niet ergens buiten jou ligt, maar midden in jou. Een oefening in dagelijks thuiskomen: in de adem, in kleine momenten, in het simpelweg zijn.
Ben je nieuwsgierig geworden naar de volledige bundel?
