Waarom ochtenden soms zo zwaar kunnen voelen bij fibromyalgie

Voor veel mensen met fibromyalgie begint de dag niet rustig, maar juist met spanning. Een onrustig gevoel bij het wakker worden. Soms zelfs angst, zonder duidelijke reden. Ik herken dat heel goed.

Toen ik net fibromyalgie kreeg, werd ik ’s ochtends vaak wakker met een gevoel van angst. Out of the blue. Er was niets concreets om bang voor te zijn, maar mijn lichaam voelde gespannen en onrustig. Alsof mijn systeem al “aan” stond voordat de dag überhaupt begonnen was.

Later ben ik gestart met het antidepressivum Seroxat, en binnen korte tijd merkte ik dat die scherpe angstreactie verdween. Dat was bijna dertig jaar geleden. Inmiddels begrijp ik beter wat er toen gebeurde in mijn lichaam.

Het zenuwstelsel speelt een grote rol

Bij Fibromyalgie staat het zenuwstelsel vaak gevoeliger afgesteld. Prikkels komen sterker binnen en het systeem schakelt minder makkelijk terug naar rust.

De overgang van slapen naar wakker worden kan daardoor intens voelen. Waar het lichaam normaal rustig opstart, kan het bij fibromyalgie voelen alsof alles ineens “aan” gaat.

De ochtend en stresshormonen

In de ochtend maakt je lichaam van nature meer stresshormonen aan, zoals cortisol. Dat helpt je wakker worden en in beweging komen.

Maar als je systeem gevoelig is, kan die natuurlijke piek aanvoelen als:

onrust
spanning
of zelfs angst
Zonder dat daar een duidelijke aanleiding voor is.

De rol van serotonine

Serotonine is een belangrijke stof in je lichaam die invloed heeft op:

stemming
rust
en het reguleren van je zenuwstelsel
Medicatie zoals Seroxat werkt op dit systeem en kan helpen om die overmatige spanning te dempen.

Mijn ervaring was dat de scherpe angst daardoor verdween. Maar wat ik in de loop der jaren ook heb geleerd, is dat er meer is dan alleen medicatie.

Leren luisteren naar je lichaam

Tegenwoordig voelt spanning in de ochtend soms nog als een zachte onderstroom. Maar het neemt me niet meer over. Ik heb geleerd dat het geen “fout” is, maar een reactie van mijn systeem.

Dat betekent ook dat ik er anders mee om kan gaan:

rustig opstarten
mezelf de tijd geven
niet meteen “aan” hoeven staan
en luisteren naar wat mijn lichaam nodig heeft

Soms is dat nog even blijven liggen. Soms een zachte start van de dag. Soms gewoon erkennen: dit is hoe het nu voelt.

Van vechten naar meebewegen

Wat mij het meest heeft geholpen, is deze verschuiving:

Niet proberen die spanning meteen weg te krijgen,
maar begrijpen waar het vandaan komt.

En van daaruit:

zachter worden voor mezelf

Tot slot

Als jij dit herkent — die onverklaarbare spanning in de ochtend — weet dan dat je niet de enige bent.

Je lichaam probeert niet tegen je te werken.
Het reageert op een manier die, hoe vervelend ook, ergens ook logisch is.

En misschien zit daar al een klein beetje rust in:

het hoeft niet opgelost te worden, het mag begrepen worden